Ард түмний аж байдал, домог, зан үйлийг дүрсэлсэн, мөн номын чимэглэл зургууд байдаг.

Ардын зураг ямар нэг тиг хэмжээнд захирагдаагүй чөлөөт сэтгэлгээтэй, олон талтай, амьдралыг өргөн тусгасан байдаг. Цаас болон ямааны арьсан дээр зурж байсан. Зан үйлийн болон домгийн сэдэвт зургууд, хөзөр, үйчүүр,

Хатгамал бол хүн хувцас урлах болсон цагаас эх үүсвэр нь тавигдсан. Хатгамал, наамал болон бусад чимэглэх урлал манай оронд тасралтгүй хөгжиж байгаа нь ардын гар урлалын санг тасралтгүй баяжуулж ирсэн явдал юм.

Уран хатгамал дэвсгэр, өнгө зохицол, хээ зэргээс бүрддэг бөгөөд эд бүгд үндэсний зан заншилтай холбоотой гүн гүнзгий утга агуулгатай байдаг. Хатгамал нь олон төрөл бөгөөд тус бүр өвөрмөц онцлогтой байдаг. Хатгамалын сэдэв хүн төрөлхтний түүхэн хөгжилтэй холбоотой тэр дагуу өөрчлөгдөн хувирч ирсэн. Хатгамалыг хээ угалзаар чимэглэхээс гадна амьтан, ургамал, ус газарзүй, хүний хөрөг болон бодит амьдрал байдлаас эх авч, нийгмийн амьдалыг уран сайхнаар дүрслэн үзүүлдэг яруу найраг гэж хэлж болно.

Монголын хамгийн сvvлчийн хаан Богд Жавзандамба тєр шашны vйл хэргийн завсраар элдэв сонин хачин юманд их дуртай нэгэн байсан гэдэг.

Ерєнхийдєє их сониуч хvн байсан бололтой. Тэрээр заан тэжээнэ. Кино vзнэ. Мєн гоё зураг, зурагтай ном тvvний сонирхлоос ангид байсангvй. Тэр дагуу ядуу лам Балдуугийн Шаравыг дэргэдээ дуудан ирvvлж янз бvрийн зураг зуруулдаг байв. Тэрээр тvvнд “марзан” хэмээх хоч хайрласан нь шинэ vеийн уран зургийн vндэслэгчийн нэрийн нэгэн холбоос болжээ. Шинэ засаг тєр байгуулагдахад Богдтой дотно байсан жанжин Сvхбаатар Шаравыг танимхайрч Лениний хєргийг бvтээлгэсэн нь социализмын vеийн алдарт зураг болсон байдаг. Шарав ч Ленинийг зурснаараа хэлмэгдлээс эсэн мэнд мултарсан. Харин хожим тvvний “Монголын нэг єдєр” зураг жинхэнэ ёсоороо манай сонгодог бvтээл болжээ. Марзан Шарав 1869 оны энэ єдєр одоогийн Говь-Алтай аймгийн Тайшир сумын нутагт тєрсєн гэж тvvх сурвалжид тэмдэглэсэн байна.